พรุ่งนี้..ที่ยังไม่มาถึง
ผมต่างมีวันนี้ นาทีนี้ และวินาทีนี้แต่ หลายคราที่เราบอกกับตนเองว่า พรุ่งนี้ค่อยทำ พรุ่งนี้ฉันจะรักเธอ พรุ่งนี้ฉันจะลองภาวะจิตสงบ พรุ่งนี้ฉันจะกินเจ พรุ่งนี้ฉันจะแหวกซิการ์ พรุ่งนี้ฉันจะขมาเขา พรุ่งอภัย ติปาถะพรุ่งนี้….แต่ พรุ่งนี้..ไม่เคยเข้า ในข้อพิสูจน์ เราไม่ได้มีชีวันอยู่กับวันพรุ่งนี้ เรามีชีวะอยู่ในขณะนี้ กับห้วงเวลานี้เท่านั้น ไม่มีใครจะล่วงรู้ได้เลยว่าเสี้ยววินาทีต่อจากนี้ไปอะไรจะบังเกิด หากตอนยามนี้ฉันหลับตาลง และหลับไปอย่างชั่วนิรันดร์ คงมีหลายชนิดที่ฉันพลั้งพลาดไป และไม่ได้กระทำการในชีพ หลายครั้งเรารอให้ทางมาถึง รอให้วันพรุ่งนี้มาถึงแต่วิถีทางไม่มีวันมาถึง วันพรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง ทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงที่เราสร้างขึ้น ไม่เพียงแต่เรากำลังไม่ยอมรับความจริง แต่เรากำลังเล่นๆคนรอบข้าง จริงแล้ว โอกาสอยู่ในมือเราแล้วขณะนี้ วิธีเลือกอยู่ตรงนี้สม่ำเสมอ และก่อนที่เราจะมาอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ จริงแล้วการผลัดวันประกันพรุ่งเป็นเพียงเล่ห์กลของจิตใจ ที่ทำให้เรารู้มีความต้องการ แต่ขณะเดียวกันมันก็ทำให้เราเสียหนทางไป ในที่สุดเราก็จะมาถึงทางตันของชีพ คือ “ฆาต” และสุดท้ายแล้วก็ไม่มีโอกาสใดๆ หลงเหลืออีกเลยในชีวัน เพื่ออะไรเราไม่เสี่ยงเห็นว่า เราเกินปางวินาทีสุดท้ายในชีวะ เรากำลังจะวายชีวาไปจากโลกนี้ หรือโลกนี้จะม้วยมรณาไปในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า หากคิดเช่นนั้น…ชีวันเราคงจะเปลี่ยนไปโดยทั้งหมด…
Click here to read more »
Comments(0)